2026 FIFA Dünya Kupası öncesinde ABD’de yaşanan organizasyonel ve finansal sorunlar, küresel spor kamuoyunda tartışma yaratırken; bu tablo, gelecekte adaylık planlayan ülkeler için de bir referans noktası hâline geliyor. Ancak ortaya çıkan krizlerin büyük bölümü, ABD’ye özgü yapısal dinamiklerden kaynaklanıyor ve benzer süreçlerin Türkiye için birebir geçerli olmayabileceği değerlendiriliyor.
ABD’deki en büyük tartışma başlıkları; ev sahibi şehirlerin omuzladığı yüksek maliyetler, stadyum çevresi güvenlik harcamaları ve seyirci ulaşımına ilişkin lojistik yükler. Yerel yönetimlerin bu organizasyon için ciddi bütçeler ayırmak zorunda kalması, bazı şehirlerde kamuoyu baskısını da beraberinde getiriyor. Özellikle güvenlik ve altyapı giderlerinin merkezi bir yapıdan ziyade yerel otoriteler tarafından karşılanması, mali dengenin kırılmasına yol açıyor.
Buna karşın Türkiye, 2032 Avrupa Futbol Şampiyonası’na İtalya ile birlikte ev sahipliği yapmaya hazırlanırken, organizasyon kabiliyetini bir üst seviyeye taşımayı hedefliyor. Bu süreç aynı zamanda Türkiye’nin olası bir FIFA Dünya Kupası adaylığı için de önemli bir prova niteliği taşıyor.
Türkiye’nin en büyük avantajı ise merkezi yönetim desteği. Büyük spor organizasyonlarında devletin doğrudan finansal ve operasyonel rol üstlenmesi; güvenlikten ulaşıma, altyapıdan tesisleşmeye kadar birçok kalemde maliyet baskısını azaltıyor. Bu yapı, ABD’de görülen yerel yönetim kaynaklı krizlerin Türkiye’de ortaya çıkma ihtimalini önemli ölçüde düşürüyor.
Ayrıca Türkiye’nin coğrafi konumu, ulaşım altyapısı ve son yıllarda yaptığı modern stadyum yatırımları, büyük organizasyonlar için güçlü bir zemin oluşturuyor. Bu nedenle ABD’de yaşanan sorunlar, Türkiye açısından bir riskten ziyade; doğru planlama ile avantaja çevrilebilecek bir deneyim seti olarak okunuyor.